| Exegi monumenta hic nulla perennia, lector: est ars longa tibi, sed mihi vita brevis. |
| Not marble nor the gilded monuments Need fear these epigrams or their contents. |
| Sapphicos versus, tibi commodos, nec utiles mi nec faciles, canora Lesbis, ingratus statui poeta scribere nullos. |
| Making sapphics isn't that easy, shackling Our reluctant language with trochees. Since you First begot them, songstress of Lesbos, keep them: I'll never write them. |
| Filia quae rosea frontem nunc fronde coronas, coniugium vobis ipse coronet Amor. |
| Daughter, today you crown your brow with roses. May Love himself crown your marriage. |
| Iam biblicos annos complevit carus amicus: diffugiunt, quorum gaudia tuta manent. |
| You've now attained the psalmist's score, dear friend: The years are gone, their blessings without end. |
| Quot Danaus natas, famulas quot habebat Elissa, tot numeras annos, tot niveosque pilos. |
| Your age with Danaïds its number shares, With Dido's maids, and with your greying hairs. |
| Unio linguarum salve materque Latina, quae per discipulos progeniemque micas. Unio linguarum salve materque Latina: in subolis verbis vivis et usque micas. |
| Mother and ornament of languages, some said you'd died, but you still speak in scholars' works and Latin pride. |
| Caesaris ad fines terrarum verba volarunt, quae retinet mire iam mutilata cliens; principis augustum posthac non flectere nomen Danubius mavult purpureusque Tagus. |
| Great Caesar's words o'er all the world Imperiously have flown; His vassals chop the endings off And make the words their own. |
|
| 5 | Romanians and Portuguese Prefer not to decline Henceforth their prince's august name And epithets divine. |
| Effigiem gratam mittis quam fecit Apelles ast homo quam pinxit, tinxit Apollo deus. |
| These welcome images, to my delight, Apelles painted with Apollo's light. |
| Scribis breviter: respondeo brevius, nec nimis breve. |
| Your letter was brief: I answer it more briefly, yet not too briefly. |
| Ludere lascivos quae nunc delectat amantes, haec in mente senes non agitare decet. |
| It does not do at sixty-two To dwell upon what lovers do. |
| In Veneris temptat medicus convertere malas Aemiliae, perimens quod dedit ipsa Venus. |
| Amelia's doctor gives her face a lift, Erasing, by so doing, nature's gift. |
| Per veneres concepta, viri contempsit amorem; quae Domino sponsa est, intemerata iacet. |
| Begotten carnally, she made no pact Except with God, and now lies here intact. |
| Qui titulum Bedae verbo 'venerabilis' auxit angelus inscito non mihi scitus adest. aetherii vates fortasse vocabula scribant et mihi, si fiam sicuti Beda pius. |
| The angel who helped write Bede's epitaph Withholds from me his learned autograph; Perhaps, if I had piety like Bede's, Angelic poets might supply my needs. |
| Laura, lavas quotiens mammas, precor ostia claudas ne procus inrepat sollicitetque domum. |
| Her boyfriend's vagrant ways one must deplore -- Laura! make sure you lock the bathroom door! |
| Vt cum putre tuum librum putescere iussit, dis placuit: nulli iam liber iste placet. |
| When Cheynell bade your book: "Rot with the rotten!", His prayer was heard: the volume's quite forgotten. |
| 'Non data pontifici est clavis Petrina potestas!' rex renuit claves, pontificique dedit. |
| 'Acknowledge only prince, not pope, as head'; But prince bade him acknowledge pope instead. |
| Flaventes secuit crines et rufula factast Anna venusta; videt sed Venus atque gemit. |
| She's got herself a hair-dye And set such colour there, A shade, belike, of carrot - And cut her yellow hair - |
|
| 5 | That even God in heaven Must be in deep despair. |
| Carmina pauca recens, perpauca epigrammata scripsi: musa pudica meast concubitumque fugit. |
| Wrote hardly any verse today -- The Muse is not an easy lay. |
| Non feci versus hodie, musa non vult concubere quamvis implorem fervide: timor mortis conturbat me. |
| Poetic block, no verse today, Nor prospect of an easy lay, Muse deaf to maker's ardent plea: Timor mortis conturbat me. |
| Denique nos omnes in lucis inibimus orbem, aequales properant praecipitesque mei. |
| Into Vaughan's world of light we'll go at last -- My generation's going rather fast. |
| Calvini quando vexatos Arminianos tundit in aetherio pulvere torva cohors, Laetitia adrides hos vanos Casta labores, moenibus ut risit Tyndaris Iliacis. |
| Arminians, in luminescent lists, Are overborne by fervid Calvinists: Upon their dry disputes you smile, Chaste Joy, Like Helen on the battlements of Troy. |
| Laetam casta Minerva, meam quae protegis arcam, sis nudata licet, vestis es ipsa vitri. |
| O chaste Minerva of my glad machine, Though unadorned, your presence clothes its screen. |
| Donamus libros - donabis bibliothecae; conlegae grati sunt forulique tui. Accipis, et donum largiris dantibus ipsis; hinc comites grati sunt forulique tui. |
| We give you books for us to read ourselves; Your colleagues thank you, and your burdened shelves. |
| Languescens flammis sopitis, cara, senesco; nunc etiam cupio, nunc oculis et amo. |
| Though age dictates a waning of the fire, I've still a lover's eye, and still admire. |
| E casibus est mundus natus, fortunatis fortunatus; at sunt in hoc Elysio et spatia in quis ego. |
| The world is all that is the case, For happy souls, a happy place; But Wittgenstein, obligingly, Leaves some of it for you and me. |
| Vt prius in vivis aurorae stella micabas, mortuus exanimis Hesperus usque micas. |
| When living, like the morning star, you shone; Among the dead, for evening star, you've gone. |
| Languerunt flores in frontibus Heliodorae; clara sed effulgens, ipsa corona fuit. |
| Sun's Gift, the flowers on your brow are dead: You shine, the garland's garland, in their stead. |
| Vt facile edocti saltant, sic, optime, scribunt: Terpsichore cura, Melpomeneque datur. |
| True ease in writing comes from art, not chance, As those move easiest who have learned to dance. |
| Optavi monachus fieri cum, cara, peribam; iam sanus, fio si monachus, peream! Optasti monachus fieri cum, prave, peribas. sanescis - fias si monachus, pereas. |
|
| 5 | Si pereat, monachus valde velit esse stuprator; iam valet, et fiat si monachus, pereat. |
| The devil fell ill - the devil, a monk he'd be; The devil got well - the devil a monk he'd be! |
| Vt quilon in patina, natibus Caterina tremiscit: sim natibus pernix, ut Caterina soror! vicinis notast pueris Caterina tremiscens: sim natibus pernix, ut Caterina soror! |
| In tumulum praeceps regnatrix magna cucurrit, sic ad humum rediens ad cineresque cinis. |
| Dust to dust and ashes to ashes, Into the tomb the Great Queen dashes. |
| Lacrimo gaudens atque dolens, utinam adsis mi, care, frequens. |
| Aegra, Deus, dubitans, a te solamina quaeram? an melius notast Mors, ut amica, mihi? Mors dea, sola ex dis parens, ut serva ministras: heus! digitis crepito! dulcis amica, veni! |
| AEGROTO: convertar ad Deum qui miseretur fatum meum? mi quid est? graviter doleo: iam dulcis amica venito. |
|
| 5 | Deo sum nunc minus devota, melius mihi est mors nota, dehinc mortem deam colo: iam dulcis amica venito. ah, dulcis mors, tu dea sola |
| 10 | omnibus ex dis es servola; ministras mihi si te cito: iam dulcis amica venito. fac cito quod eris factura, in me non est aliqua mora; |
| 15 | Philomenam tuam audito: iam dulcis amica venito. audi, dea, mordacem sonum quo postulo exitum bonum ancilla, digitis crepito: |
| 20 | iam dulcis amica venito. |
| "Dulcis amica veni" - blandissima cantas; et veniam forsan, si modo cras et ames. |
| Come live with you and be your love? I might, If only your love lasts beyond tonight. |
| Iulia cum blande liquentia serica sumit tum mea consumit quod pretiosa gerit. |
| Whenas in silks my Julia goes, How much she costs me heaven knows. |
| Perpetuam Bavio famam, Fortuna, dedisti: morte caret Bavius dum sibi vita manet. |
| Fame to her darling Twister, fortune gives, And Twister is immortal, while he lives. |
| Carmina nunc odi, multum me taedet amorum; sed capit aes semper, lucraque sola placent. |
| I'm tired of Love; I'm still more tired of Rhyme, But Money gives me pleasure all the time. |
| Viventis verbo Domini morientibus insto, sed quasi mox nequeam, nam moriens et ego. |
| I preach'd as never sure to preach again, And as a dying man to dying men! |
| Hippolytum in caelo spectabit castus amator, Tyndaridis veneres inferiusque procax. |
| In Stygiis Helenae faciem spectabit adulter, sobrius in caelis atque Catonis amans. |
| Tyndarida in Stygiis lascivus cernet amator, sobrium in aetheriis excipietque Cato. |
| Lux mea, cur lumbos optas constringere bracis? me Venus adgrederis, prodigium sed abis. |
| Dedita Melpomenae nostrae pars tertia vitae est ut maneat tempus; sic mihi tempus abit. |
| Conditus a nobis doctae prope scrinia gentis, hic Lysias sapiens grammaticusque iacet. liminis a dextra manes aptissima servant iam monumenta suis proxima deliciis: |
|
| 5 | sunt notulae, chartae, perscripta idiomata, textus, de patria lingua quae sua scripta manent. adsiduos forsan gaudet meminisse labores, qua petimus libros percolimusque virum. |
| Hic violas multas permultaque lilia cernes quae iuvenis pulchri splendida busta tegunt; natus Alexandrinus erat bis nobilis, ortus regibus e nostris et genere Emathiae. |
|
| 5 | praebuit Arsinoe vitam, lapidesque Syene funereas; retinet iam Ptolemaea Pharos. rhetoricam didicit; cognoscere sacra petivit; scripserat historias Arsinoaeque suae: scripta manent saltem; melior pars forma recessit |
| 10 | in tenebras, Phoebi quae quasi visus erat. |
| Vix capiunt aures interdum verba loquentis; est oculus sane fessus, at usque vorax. crura mihi parvae tunicae bracaeque revelant; aspicio furtim, tum femora atque nates. |
|
| 5 | quamque avidus spectans, fabellis sedor amorum quas petulans olim mi Cytherea dedit. "Foede senex! decuit iuvenum te linquere ludos: ilia nam desunt, Orcus et ipse vocat." at facio semper quod feci: scribere mundi |
| 10 | historias soleo quas iubet alma Venus. quas modo spectabam, tenues sunt exstasis umbrae: nec magis has ipsas, omne sed aequus amo. nempe biformis homo est, rationem adversaque iungens, angelus et satyrus, nec (puto) culpa mea est. |
| 15 | cum superis, ut nunc, forsan quandoque morabor (quae faciunt homines, haec facienda diis); aetherium leve sed pondus, nec sensus hebescit: corpore deposito, visio sola manet. formosas repetam formas, irisque colores, |
| 20 | Lucifero tactas Parisiique vias. visibilis mundi quisnam spectacula cepit? nec mihi versiculus, nec mihi vita satis. |
| Omnia adempta licet, pennae sint, candida vestis, esse, tamen credo, nuntius, usque tibi; nam spatiare illic, excusso tegmine mundi, textile qua pictum est sidere dite, feris. |
|
| 5 | adsidue fidas suturas inspicis orbis aetherii, tua sed perbrevis hice mora est: mane soles olim cum sudum est visere campos, et liquidum repetit dulcis alauda melos; vespera prima rubens laetos cum fascinat hortos, |
| 10 | detegit in pomis te mihi suavis odor. historias dicunt aliquem finxisse deorum, sed dubito, sese quod quoque finxit homo. vox ratio nostra est, quam non emittere possis ni levis et fulgens sis, similisque diis. |
| 15 | saepius in somnis mandata precesque susurras, quas capiam, tua sed vox aliena mihi est: "Terrigenis tristis reditura est cura diei: tu patiens sortis quae potes apta petas." |
| Mica, mica, stellula quid sis mihi declara, tu qui manes in alto, sicut gemma in caelo. |
|
| 5 | Cum sol ardens abiit et iam nihil aspicit, parvam ostendis lucem, usque micans per noctem. Pernox iter qui facit, |
| 10 | pro te gratias agit mox discedat a via ni illustres aethera. In caeruleis manens, per aulaea me videns, |
| 15 | non conives oculis donec sol est in caelis. Stella, tuis scintillis ducis nos in tenebris; quamquam nescio quid sis, |
| 20 | mica, mica in caelis. |
| Versiculos posthac fugiam qui tempora sorbent, et Bromio bibulus carmina laxa canam. ter breve nam verbum, semper me cretica rident; pentametri finis raraque fallit avis. |
|
| 5 | me neque caesurae, veteris nec regula vatis iam retinent, aliis discipulus sed ego. Bacchica declamans mixtum cratera Lyaeo sacrabo, Dryades quae nova metra docent. |
| From now on, no more epigrams (They soak up too much time); I'll opt instead for dithyrambs Or pub songs with some rhyme. |
|
| 5 | In Latin every other word's A cretic or tribrach; Iambic endings are rare birds - Disyllables I lack. Down with caesuras, masc. and fem., |
| 10 | Down with Ovidian rules; Henceforth I'll have no truck with them, But learn in other schools. In haunts of wood-nymphs next I'll browse, Discovering newer modes, |
| 15 | And to Lyaeus I'll carouse, Declaiming Bacchic odes. |