| Ambubaia cito veste rubra salit, in scaenam fluitat, volvitur ut trochus, nescit gnara moras, it lepide, redit inclinatque caput, crus levat et trahit. |
|
| 5 | Aufert vela pudor iamque sinus patet, stroppi paene cadunt, zona manet tremens. Dissolvit subito caesariem nigram, usque ad crura fluens unda genu tegit. |
| Lallat infanti genetrix sub umbra. Vesper in caelo nitidus refulget, luna post frondes caput abdit amplas. Nunc tacet ales. |
|
| 5 | Parvulus dormit. Nurus usque cantum sera diffundit. Sonat aer una. Incitans cunas capit illa somnum nuda papillas. |
| "Adsum, Paula, tuus pupulus. O! nive caelum triste vides? Sic animus mihi". "Frondes heu! rapuit corde meo notus. Olim gratus eras tu mihi par pari". |
|
| 5 | "Vultus nunc lacrimis ut madidus meris! Dulce os 'Te cupio' fundere cur negat?". "Non iam stella micans unica sum tibi. Passus insolitus sol alio regit". "Perterrent tenebrae me sine te malae. |
| 10 | Ad me curre cito, basia da labro!". "Exstinxit rutilum vox fidei vagae ignem. Care, vale! Iam fuit hic amor". "Flores vere novo quot varios legam crines ut religem! Semper amans mane!". |
| 15 | "Haud promissa valent ficta. Memor tui servabo violam. Mi iuvenis, vale!". |
| Flava in caesarie molliter uvida orbes constituit luna silentii. Mulcens dorsa capillus velamen simulat leve. |
|
| 5 | Frondoso folium stipite decidit. Concentus tenues astra vibrantia nudant. Intemerata purgo in virginitate cor. Dum somni iuvenis palmite gaudium |
| 10 | decerpis dubium nescia posteri, clavem mittere vitae lassis e manibus libet! |