| Sidera hac in vespere pervolucri Ipsa luna dormitat, luna noctis Ne gravi umquam maerere tempore atro; Divaque imago |
|
| 5 | Vesperis te fert in aversam inanem Partem Uraniae per inertia aethrae Nox suavis cupidinis memorat Vesperis aevi. Dira nobis saecula sevit annis |
| 10 | Ac beatum solem animi reduxit Luxque scintillae micat luculentae In tenebrosis. |