| Celso nubiferi qua turgent vertice montes Praeruptisque jugis nemorosas undique rupes Extollunt; placito qua gaudet sola recessu Pacis amica quies, errantem fontis ad undam; |
|
| 5 | Qua modo, diffuso per amoena virecta canore, Juniperi resonant multum fruticesque volucrem: Illic vita beata, vel his quaerenda sub oris. Sese silvosi findunt ubi valle profunda Colles, aërius qua subter pendula saxa |
| 10 | Panditur annosis locus atque comantibus antris; Spumea qua citius declivis flumina rivus Labitur horridula per opaca silentia caute, Sub ceraso, cunctis abiectis pectore curis: Illic jure sibi licet his constare sub oris. |
| 15 | Gramineo viridis qua rite sub aggere saltus Abstrusis laribus tranquilla coluntur et altis Otia; qua ridente vacant deserta sereno, Omnibus amotis; riguae qua murmure lymphae Mussant exiguo, sedatis octo notorum |
| 20 | Turbinibus: placide strato foliisque cubanti Gaudia sunt illic Legis his optanda sub oris. Ardua terrarum surgunt ubi caerula, longe A turbae fremitu; densi qua glauca salicti Depellunt soles umbracula, vitreus unde |
| 25 | Cernitur arboreos lacus inter frondis honores, Oblitis toto cum corpore sensibus, atque In primis visu, spretaque cupidine cuncta: Illic vita beata, vel his quaerenda sub oris. |
| Haec te, splenditenens, claro qui nomine, Budda, Purpurea firmae fulgis in arce Legis, Haec in vota voco, quo largius aethere celso Foecundo liquidi luminis imbre pluat. |
|
| 5 | Sic quoque pestiferae, ruptis radicibus, atra Evellantur humo gramina tristitiae; Nostraque, pubescunt ubi rari semine fructus, Arida, dive, tuis arva rigentur aquis, Cum sapientis, uti est agri pro tempore, mentis |
| 10 | Flava sit autumna poma fovere face: Concrescunt etenim maturis illa diebus Germina, praeceptis aucta sed ista piis. |
| Sordida vulturis ora videntur, et horrida pluma (Turpis enim toto corpore squalet avis); Praebentur sed ei, mensas sic semper honestas Ut decet, insontes absque cruore cibi. |
|
| 5 | Candida lacteolo de vellere cernitur ibis Sanctaque, ceu nivea tecta puella toga; Pisciculos autem necat et simul, improba, cancros Ore vorans vivos, discolor ipsa pilo. |
| Laus Tarae, validae, ferae, Visu quae cita fulgurat, Quam lotus domini fovet Vultu creta trimundi. |
|
| 5 | Laus centena cui micant Autumna facie deae Plenilunia, millibus Fronte sidera flammis. Laus cui caerula de manu |
| 10 | Lotus enitet, et labor, Seu constantia, largitas, Virtus, pax, meditatus. Laus ei, caelicolum decus, Palmis cincta perennibus |
| 15 | Quae tot optima vindicat Victorum sibi lauros. Laus ei, Tuttara quae locorum Implens quidquid et Hum, levi Septem regna legit gradu, |
| 20 | Secum dum trahit omnes. Laus ei, numina quam colunt Agni, Bracma, Marut, Sakra, Quotquot cui pie serviunt Divi, daemones, umbrae. |
| 25 | Laus ei, quae modo Trat tonans Turbat Phatque sagae dolos, Et laevum pede prominet, Spirans orbibus ignem. Laus Turae venerabili, |
| 30 | Lethi quae domitrix Necisque, Ore loticolor, minax, Omne subjicit agmen. Laus ei, triplice sub sinu Gemmatae digitos nota, |
| 35 | Quaterni rota cardinis Quae splendore repletur. Laus cui tot radiantibus Lucent stemmata gaudiis, Ridens Tuttare quae Deos |
| 40 | Vincit una Necesque. Laus ei, pervigilantibus Praeest quae dominans poli Sceptris, lumine quae truci, Clamans Hum, fugat hostes. |
| 45 | Laus, lunaria cui comas Ornant sidere cornua, Crine cui medio nitet Lux beata perennis. Laus cui jugiter ambiunt |
| 50 | Artus aevicremae faces, Arma quae modo, dextera Nixa calce, retundit. Laus ei, quae trepidum manu Pulsat ac pedibus solum, |
| 55 | Quae ferox oculis, per Hum Septem subjugat orbes. Laus laetae, placidae, piae, Qua regnante viget Quies, Et Pax, Om simul et Suaha |
| 60 | Quam clades latet omnis. Laus cui gaudia jubilant, Cujus sternitur ad pedes Hostis, vocibus ut decem Vel Hum praedita pollet. |
| 65 | Laus ei quae, quatiens celer Tellurem, seret Hum notis, Territatque trimundium, ac Meru, Mandara, Caelas. Laus cui menstrua cervulo |
| 70 | Fax signata micat, deum Ceu lacus, Tara bis vocans Quae purgat mala Phatque. Laus cui thus adolent deum Reges, numina, daemones, |
| 75 | Felix pectore quae metus Pellit, atque pavorem. Laus cui solis uti jubar Lunaeve est oculis nitor, Quae bis Tuttare redditis |
| 80 | Febres sistit, et Hara. Laus ei, quae tria componens Rerum vera, malos domat Daemonas, lemures, strigumque Agmen, maxima Ture. |
| Reverenter, verecunde, dis coram deabusque Saltum sanctum colentibus: Inari magno Numine Hacusei, ceteris numinibus, Numinibus praesentibus sospitibusque divis, |
|
| 5 | Haecce verba precario profamur. Uti sient pura pectora nostra Tu labes luesque, precor, averruncassis, Dive: ita enim cuncta escunt pura. Coeli atque terrae vos progenitores, |
| 10 | Dique deaeque: nosmet atque nostra Juvare dignemini, nobismet nostrisque Faustam fortunam donare dignemini. Dique deaeque coelesti adsunto concilio. Sponte nutuque divi Genitoris divaeque Genetricis |
| 15 | Prosata sunt magna lustrationis numina, Maximus cum deus Izanami, augustus Induperatoriae propaginis progenitor, Ab Hauagihara Otoa, ex oris Tatsibana, Ad Hiuga a Tsucusi haud procul |
| 20 | Piacla purgavit. Veneranter, trepidantes haecce verba Precario profamur: Numine coram coelesti, numine coram terrestri, Una cum sanctis numinibus innumeris |
| 25 | Uti di magni Arcere averruncare expurgare Sordes errores labesque multas dignentur. |